vrijdag 14 september 2012

Kunst en kinderen

Zeven peuters stonden vanmiddag in de woonkamer enthousiast te schilderen. Vooral op papier, maar ze deden niet moeilijk en namen ook stukjes tafel, vloer, krant, zichzelf en elkaar mee. De artistieke en ervaren N. had direct na binnenkomst de muren afgeplakt met tekenpapier, een weldaad voor de gemoedsrust.

Ik had de Arts Playdate zelf bedacht. En zelf alle zeventien tubes verf gekocht. En het krijt onder handbereik klaar gezet. En een cake gebakken, voor de mama's (de excuuspapa had afgezegd). Soms denk ik niet zo heel goed na voor ik een enthousiast plan uitvoer.

E. doet de laatste tijd niets liever dan tekenen. Ons huis hangt vol met bladen met rondjes, katten, huisjes, auto's, vierkanten, driehoeken, eekhoorns (niet onverdienstelijk gefabriceerd door vaders en moeders Tamtam) en veelkleurige krassen (met veel plezier en weinig respect voor de fabrieksels van haar ouders aangebracht door E.). Van het kinderdagverblijf krijgen we wekelijks allerhande creatieve uitspattingen die ik keurig ophang en na verloop van tijd opberg in een voor dat doel gedecoreerde bewaardoos. (Tamtam II heeft er ook alvast eentje, met echofoto's.) 




E. heeft zelfs al Kunst gecreeerd in Musea - Singapore kampt net als alle andere ontwikkelde landen ter wereld met de Zomervakantie en Dichte Scholen, en staatsinstituten en winkelcentra dragen allemaal hun steentje bij door gedurende die periode allerhande kindervriendelijke activiteiten te ondernemen. Het Singapore Arts Museum (moderne kunst) vermeldde expliciet dat kinderen van ALLE leeftijden welkom waren, dus togen E. en ik daarheen, om ons te laven aan octopussen met lichtjes die reageren op beweging, tekenfilms die groeien naarmate je harder schreeuwt (laat dat maar aan E. over) en een blacklight tuin van origami. Al hadden we dat alles bijna niet gezien omdat ik E. niet weggesleurd kreeg bij de tekentafel.



 
Zelfs toen we zondag taart gingen eten bij de galerie-in-het-voormalige-zwembad-tegenover-ons-huis wist E. de curator dusdanig te charmeren dat ze een doorzichtig velletje kreeg en hittebestendige kleurstiften, waarna haar plastic creatie de oven in verdween om er vervolgens als sleutelhanger weer uit te komen.  (Het hing vol met artistieke ansichtkaarten dachten we, maar de kaarten bleken kunstwerken te zijn, varierend van prijs van 10 Sing dollar tot 12.001 Sing dollar - na die ontdekking zijn we vrij haastig weer vertrokken.) 

Het leek me zo leuk als E. ook eens thuis zo lekker creabea aan de slag kon gaan. Met mij.

Het leek me ook zo'n enorme troep geven.

Dus toen kwam ik op het lumineuze idee om de troep de moeite waard te maken door heel veel peuters lekker creabea bezig te laten zijn in mijn huis. 




De moeders vonden het allemaal erg dapper. En ze vonden mijn zelf gebakken cake lekker (al gingen de gekochte taarten die ze zelf hadden meegebracht een stuk sneller op). En met vereende krachten hebben we het huis weer schoon gekregen, al probeerde ik dat enthousiast weg te wuiven. "Nee joh, ik ruim straks wel op."

Maar ik was zelf nooit op het idee gekomen om tandpasta te gebruiken om krijt van de muur te halen (dat werkt!) Dus stiekem was ik wel blij dat ze bleven. En ik heb nu heel veel taart. Dus excuseert mij, ik moet wat ruimte gaan creeeren in onze koelkast.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen