woensdag 7 november 2012

Lessons learned: flying with a toddler/vliegen met kind

This post will be in Dutch, since English speakers can find everything they need to know over at Expat Bostonians (a brilliant how-to guide) and Cheekiemonkies (on the five levels of frustration you will pass through during the flight).

Inmiddels ben ik twee keer in mijn eentje heen-en-weer gevlogen van Nederland naar Singapore met E., waarvan een keer met overstap en een keer zonder. We hebben het ook een keer als gezin gedaan: dat is een stuk makkelijker, omdat je elkaar kunt aflossen. Maar leuk is toch echt anders.

Er zijn twee basale attitudes die elke ouder die gaat vliegen met een kind zich eigen moet maken:

1. je hebt geen rust, want je bent voortdurend met je kind bezig, en
2. alle regels wat betreft eten/snoepen/tv kijken/cadeautjes/troep maken blijven op het vliegveld achter.

Het is aan te raden om ook een derde attitude te internaliseren:

3. het zal je roesten wat andere mensen van jouw kind vinden en of ze er last van hebben.

Daarmee bedoel ik niet dat E. van mij ongestoord mag gillen, door het vliegtuig rennen of tegen de stoel voor haar trappen (dat mag ze allemaal niet). Maar dat ze huilt, vrolijk babbelt terwijl iedereen probeert te slapen en haar melk over de cabinevloer smeert, interesseert me helemaal niks. Mijn prioriteiten zijn ten eerste haar op haar stoel houden en tweede haar daar zo rustig mogelijk laten spelen.

Er zijn verschillende tactieken om dat tweeledige doel te bereiken en een aantal hulpmiddelen die het leven van een reizende ouder aanzienlijk makkelijker maken.

1. Boek voor het kind een eigen stoel. E. slaapt stukken beter als ze opgekruld tussen haar vader en mij op een eigen stoel ligt. Niet onbelangrijk: wij slapen dan ook veel beter.

2. Zorg voor een voorraad water. Vliegtuiglucht droogt uit, en dan gaan kinderen net zo lang huilen totdat ze drinken hebben gehad. Dat water kun je al voor het opstijgen regelen bij het cabinepersoneel (die kennen het fenomeen ook - soms komen ze vantevoren vragen of je geen water of sap wil voor tijdens het opstijgen).

3. Aanpalend: zorg voor heel veel luiers (een stuk of tien - straks raakt je bagage kwijt of heb je een onverwachtse tussenstop!). Als je kind halverwege het zindelijkheidstraject is: hop, luier aan. Niet je leven moeilijker maken dan het is. De enige tijd waarop er geen rij voor het toilet staat is als iedereen ingesnoerd in de riemen zit bij het opstijgen en landen.

4. Zorg voor een schier oneindige voorraad snoepjes die niet vullen. Rozijntjes, popcorn, lollies, als het maar licht en fluffy is. Die kun je namelijk eindeloos blijven geven, terwijl met sultana's en crackers de maag op een gegeven moment wel gevuld is. En dan heb je niks meer om het kind bezig te houden.

5. Zorg ook voor "echte maaltijd" zoals een stevige boterham, voor het geval je kind besluit om honger te krijgen net nadat de vliegtuigmaaltijd is afgeruimd en het nog uren duurt voor de volgende maaltijd.

6. Maak je niet te druk over speelgoed. Het raakt toch alleen maar kwijt. Goed vliegtuigspeelgoed voor peuters: stickers, potloden, plastic bekertjes, flash cards met doosje, boekjes om voor te lezen. Als ze schier oneindig filmpjes kunnen kijken: des te beter! (E. kan dat niet, die is het na een half uur zat. En dan moeten we nog twaalfeneenhalf uur.) Favo speelgoed van E.: de afstandsbediening van het entertainmentsysteem. Nadeel: ze vindt vooral het lichtje en het roep-de-stewardessenknopje leuk om op te drukken. Dat zegt namelijk "ping!"

7. Het cabinepersoneel is je beste vriend. Zij vinden het wel leuk dat er een kleintje meevliegt. Laat hen helpen en schroom niet om dingen (zoals water of warme melk) te vragen.

8. Doe niets snel of efficient - verschonen, eten, naar buiten kijken, stickers plakken, tekenen, liedjes zingen. Je hebt geen haast - integendeel. Neem de tijd, want dan gaat die tenminste voorbij.

9. Slaap wanneer je kind slaapt. Het is de enige kans op rust die je krijgt.

E. is een goede vlieger (dat wil zeggen, ze slaapt toch al gauw zes uur tijdens de vluchten van Nederland naar Singapore en vice versa, zonder al te veel huilen) en ik word een steeds betere vliegmoeder (dat wil zeggen, ik zet het entertainmentsysteem op vluchtinformatie en tel zo zen mogelijk af totdat we op onze bestemming zijn).

Nee, wat ons nekt, is baby jet lag. Dodelijk. Maar daarover later meer.

NaBloPoMo November 2012

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen